Digar Nist

بعد هر شامسحر بودولی دیگر نیست
درد ما زود گذر بودولی دیگر نیست
مثل کبریت تری در دل گندمزارم
در سرم فکر خطر بودولی دیگر نیست
شیر پیرقفسمبی خبر از بیشه ی خویش
چشم من خیره به در بودولی دیگر نیست
عشق آموخت مرا طور دگر خندیدن
عشق هم طور دگر بودولی دیگر نیست
جنگلی بودم و خشکی جگرم را سوزاند
ترسم از زخم تبر بودولی دیگر نیست
خواستم پر بزنم سنگ مرا پرپر کرد
اندکی شوق سفر بودولی دیگر نیست
آه از این درد که هر بار زمین می خوردم
دست او بال و پرم بودولی دیگر نیست
شیر پیرقفسمبی خبر از بیشه ی خویش
چشم من خیره به در بودولی دیگر نیست
عشق آموخت مرا طور دگر خندیدن
عشقه من در بغلم بود ولی دیگر نیست